2018. április 23.

Törökország turisztikai bevétele jelentősen nőtt a második negyedévben

A július 31-én kiadott hivatalos közlemény szerint – az elmúlt időszakhoz képest – Törökország turisztikai bevétele jelentős mértékben nőtt.

Törökország turisztikai bevétele az év első három hónapjában még 3,4 milliárd dolláros csökkenést mutatott, ez 17,1%-os visszaesés volt az előző évhez képest. Ezzel szemben
az év második negyedévében a bevételek elérték az 5,4 milliárd dollárt, ami az előző év hasonló időszakához viszonyítva 8,7%-os növekedést jelent. Ez derül ki a Török Statisztikai Hivatal (TÜİK) legfrissebb adataiból.

A külföldi vendégek száma 16,3%-os emelkedést mutat májusban, ami 2,89 millió főt jelent, melynek jelentős részét az orosz turisták teszik ki. Európából közel 1,1 millió turista érkezett májusban, ami a tavalyi évhez képest 20%-os csökkenést jelent.

A TÜİK adataiból az is kiderül, hogy a második negyedévben az egy főre eső átlagos költés 611 dollár volt, a külföldiek esetében ez 570 dollárt, míg a külföldön élő török állampolgárok esetében 845 dollárt jelent.

A törökök külföldi utazásai 18,3%-os emelkedést mutatnak az év második negyedévében, 2016 azonos időszakához viszonyítva, ez 8,9 millió fős emelkedést jelent.

A látogatók 86,6%-a külföldi volt, és az országba érkezett turisták 13,4%-a külföldön élő török állampolgár.

A vizsgált negyedévben a külföldre utazó törökök száma 12,7%-os növekedést mutat, ez 2,3 millió főt jelent. Egy főre eső átlagos költésük 604 dollár volt.

Forrás: Hürriyet Daily News

Kollár Kata – Türkinfo

Onur Toparlak: Mavi gözlü dev

Şiir :    Nâzım Hikmet
Müzik: Onur Toparlak

Yaşar Güvenir: Sensiz Saadet Neymiş

Yaşar Güvenir
Énekes
Született: 1929. december 29., İzmir, Törökország
Meghalt: 1998. január 10., Isztambul, Törökország

Wikipédia törökül

Yedi Karanfil: Sarı gelin

Facebook

Dalszövegek (sajnos nem mindegyik szöveg érhető el)

Török wiki

Kenan Doğulu: Baş harfi ben

Kenan Doğulu (ejtsd: [kenan doulu], Isztambul, 1974. május 31. –) török popénekes, dalszerző. Ő képviselte Törökországot a 2007-es Eurovíziós Dalfesztiválon Helsinki-ben, és negyedik helyezést ért el Shake It Up Shekerim c. dalával.

További információk itt.

Redd: Mutlu Olmak İçin

A Redd egy 1996-ban alakult török rockegyüttes. Tagjai két testvérpár: Doğan Duru (vokál), Güneş Duru (háttérvokál, gitár), Berke Hatipoğlu (háttérvokál, gitár) és İlke Hatipoğlu (zongora, szintetizátor).

További információk itt.

Gripin: Sen Gidiyorsun

Info magyarul linkekkel

Ahmet Kaya – Günaydin Annecigim (Dardayim)

Ahmet Kaya legendás malatyai kurd énekes. 1957-ben született Malatyaban a család ötödik gyermekeként.

Török, azeri és kurd nyelven énekelt.

Néhány népszerű dala: Ayrılık Vakti, Söyle, Ağladıkça, Oy Benim Canım, Birazdan Kudurur Deniz, Arka Mahalle, Kum Gibi, Nereden Bileceksiniz, Hani Benim Gençliğim, Yakarım Geceleri and Şafak Türküsü.

1999. február 10.-én a SHOW TV zenei díjátadó gáláján az év énekesévé választották.

Száműzetésben halt meg 2000-ben Párizsban.

MFÖ: Bodrum Bodrum

İlhan Şeşen – Neler Oluyor Bize

Bengü – Sahici

Renaud Garcia-Fons & Derya Turkan Silk Moon duet

Egy kicsit más zene, egy kicsit más érzés. Jazz. Török zenésszel.

Derya Türkan 1973-ban született Isztambulban. Az isztambuli Technikai Egyetem török zenei állami konzervatóriumban végzett 1995-ben.

Hat albuma jelent meg eddig, az utolsó kettő a francia – spanyol basszistával. A video az utolsó, Silk Moon (2014) című albumukból van.

Angolul a bio

Facebook

Yeni Türkü – Fırtına

1978 óta működő együttes, számos albumuk jelent meg és sok koncertet tartottak. Stílusukban keveredik a hagyományos török és modern zene, valamint tradicionális hangszereket is használnak, mint pl. az oud, a baglama, a kemence a qanun és a gitár. A világ számos országának hangzásvilága és neves együttesek előadásmódja tükröződik zenéjükben, mint például az Inti Illimani.

Vezető énekesük Derya Köroğlu, azonban az együttes tagjai folyamatosan cserélődtek az évek folyamán.

Töbebt róluk angolul illetve törökül.

Honlapjuk, illetve facebook oldaluk.

İncesaz – Kalbimdeki Deniz /Ahraz..

Az Incesaz együttes 1996-ben Murat Aydemir, Derya Türkan és Cengiz Onural közreműködésével alakult. A zenészek klasszikus török hangszereken játszanak. Sajátságos hangvételű dalaikban harmónikusan ötvöződik a hagyományos török zene (melyben főszerepet játszik a “saz” és a hegedű) a kortárs dallamokkal és a modern popzenével.
Az együttes tagjai:Akın Aral (basszusgitár), Cengiz Onural (gitár, buzuki, Cura), Murat Aydemir (dob, lant), Taner Sayacıoğlu (kanun), Türker Çolak (davul), Volkan Hürsever (nagybőgő), Emre Erdal (klasszikus hegedű), Ezgi Köker (ének), Bora Ebeoğlu (ének), Derya Türkan (klasszikus hegedű), Dilek Türkan (ének)
Eddig nyolc albumuk jelent meg:
Eski Nisan (1999)
İkinci Bahar (2000)
Eylül Şarkıları (2002)
İstanbul’a Dair (2004)
Mazi Kalbimde (2005)
Elif (2007)
Kalbimdeki Deniz (2009)
Yollar (2011)
Geçsin Günler” (2014)

MFÖ – Hep Yaşın 19

Egy olyan együttes, aki megfogott a hangnemével, és engem nagyon emlékeztet Chris Rea-ra. Lehet, hogy éppen ezért kedveltem meg.

MFÖ, azaz Mazhar-Fuat-Özkan, bővebben: Mazhar Alanson, Fuat Güner and Özkan Uğur.

Hivatalos oldaluk ez: http://www.mfo.com.tr/

Háromtagú trió, mely 1984-től aktív napjainkig. Mintegy 14 lemeze jelent meg. Pop – rock jellegű zenét játszanak.

Türkinfo’da yeni dönem başlıyor

11rollup.2-121x300Değerli Okur!

Sitemiz bugünden itibaren tamamen yenileniyor.

Modern ve kolayca kullanılabilen bir site haritası ve daha kaliteli bir içerik Türkinfo’nun yayın hayatında yeni bir dönemin işareti. Yedi yıllık bir geçmişe sahip olan Türkinfo böylece “çocukluk dönemini” geride bırakmış oluyor ve çağdaş beklentilere daha da yanıt vererek Türk Macar ilişkileri alanında referans yayın organı olma işlevini yerine getirmeye devam ediyor. „Bir tutam Macaristan – Egy csipet Törökország” sloganımızın da kanıtladığı gibi bundan böyle de hem Türkiye’nin ve hem de Macaristan’ın toplum ve kültür hayatının her alanından size bilgiler ulaştırmaya devam edeceğiz.

Bundan yedi yıl önce Türkinfo Macarlara gerçek Türkiye’yi, Türklere de asıl Macaristan’ı anlatmak için yola çıktığında aslında bu alanda yalnız sayılırdık. Bugün artık “Türk Macar dostluğu” her iki ülke açısından hükümet düzeyinde de öne çıkarılan bir strateji haline geldi. Bu durum bizi memnun etmekle birlikte, yaptığımız işin ağırlığını daha iyi hissetmemize de neden oluyor. Çünkü bu ortam kısa vadeli politik etkilerden uzak durmayı öngören Türkinfo yayın ilkelerinin önemini daha da arttırıyor.

Türkinfo’nun yayın ilkelerini bir daha hatırlatmakta yarar var:

Bağımsızız, ancak tarafsız değiliz. Çünkü halklar ve kültürler arasındaki dostluğa ve uluslararası insan haklarına saygı gösterilmeden insanoğluna layık bir geleceğe ulaşamayacağımızı düşünüyoruz.

Çağdaş düşünce akımlarından ve teknik yeniliklerden yanayız, ancak geleneklere de saygı duyuyoruz, çünkü zorla kesintilere uğratılmamış ve barışçıl bir toplum arzuluyoruz.

Her alanda diyalog talep ediyoruz. Çünkü diyalogla çözülemeyecek toplumsal ve tarihsel sorun olmadığını düşünüyoruz, ancak diyalog sürecinde de adaletten taviz verilemeyeceği kanısındayız.

Ve son olarak da sivil toplumsal ilişkilerden ve kar amacı gütmeyen örgütlenmelerden yana olduğumuzu vurguluyoruz. Çünkü Türkinfo deneyiminin de kanıtladığı gibi insanların gönüllü katkılarla kendilerini ilgi duydukları alanda var etmelerinin inanılmaz enerjiler yaratacağını düşünüyoruz.

Değerli okur! Bizim açımızdan okurlar asla sıradan ve pasif bir kitle değildi. Türkinfo şimdiye kadar da siteyi ve tüm faaliyetlerini okurlarına dayanarak gerçekleştirdi. Çünkü okurlarımız hep yanımızdaydı ve aktif varlıklarıyla bize güç verdiler.

Umarız bu bundan sonra da böyle olur.

Okurlarımızın düşünce ve önerileri bizim için bundan sonra da yol gösterici olacaktır.

9 Nisan 2015, Budapeşte

Tarık Demirkan

Türkinfo Yayın Yönetmeni

Light in Babylon – Istanbul

A Light in Babylon különböző kultúrák és népcsoportok egyesülése: izraeli énekesnő (Michal Elia Kamal) iráni gyökerekkel, török santür (cimbalom) – játékos (Mete Ciftci), francia gitáros (Julien Demarque), valamint együtt zenélnek különböző országokból származó muzsikusokkal (Törökország, Franciaország és így tovább.)

Ez az együttes munka 2009 elején indult, amikor két utazó, Michal és Julien találkoztak. Később, 2010-ben elhatározták, hogy visszatérnek Isztambulba és megalapítsák azt, amit ma “Light in Babylon” néven ismerünk. Ekkor fordultak a népzene felé és írtak saját dalokat valamint találkoztak Mete Ciftci-vel. Azóta együtt játsznak barátaikkal az ismert isztambuli utcákon és kávéházakban.

Első demoalbumukkal 2010 májusában jelentkeztek, majd a másodikkal 2011 novemberében. Jelenleg első albumuk stúdiófelvételén és harmadik albumukon dolgoznak.

Honlap

Facebook oldal

İlhan İrem – Hoşgeldin Kadınım (1979)

Candan Erçetin-Bahar

Kibariye Ah Istanbul

Berksan ft.Hande Yener – Haberi Var Mı?

Kütahya’nın kardeş şehri Avrupa’nın Kültür Başkenti

pecs4Peç, sakin, kargaşasız, trafiksiz ve sadece 150 bin nüfuslu bir şehir. Ama ne şehir! Bir peri sihirli çubuğu ile dokunup, bu şehirde zamanı dondurmuş. Hiç kimse (bir Türk’ün asla anlayamayacağı vatandaşlık terbiyesiyle) asırlar öncesinde inşa edilen binalara bir çivi olsun çakmamış, dokunmamış, yıkıp yerine yenisini yapmamış, üzerine kat çıkmamış. Böylece Batı Roma, Osmanlı, Gotik, Barok ve Rokoko üslupları doğa afetlerinin dışında hiçbir tahrifata uğramadan bu güne kadar gelebilmiş. Avuç içi kadar bir kent, her biri pırlanta taşı değerinde binalarıyla bir açık müze oluşturuyor, sokaklarında dolaşanlara bir insanlık ve medeniyet dersi veriyor. Peç’de gezerken ortaçağdan bu güne, tarihin içinde dolaşıyorsunuz.

BİRARADA YAŞAMA KÜLTÜRÜ KÖK SALMIŞ

Hayat Peç’de 6 bin yıl önce Keltler ve İliryalılarla başlamış. 2’nci yüzyılda Roma İmparatorluğu’nun sonra da sırasıyla Hun, Ostrogot nihayet Frankların eline geçmiş. Macarların burada resmen bir devlet kurmalarının belgeli tarihi, 23 Ağustos 1003, fakat ülke sonradan çok işgal görmüş. Sırbistan’la savaşmış, 16 – 17’inci yüzyıllarda, 150 sene boyunca Osmanlı İmparatorluğunun parçası olmuş. “Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik/ Bin atla o gün dev gibi bir orduyu yendik/ Geçtik Tuna’dan bir yaz günü kafilelerle”, diye mısralar döşenmiş Yahya Kemal, Mohaç seferi için ama 1780’de Avusturya- Macaristan İmparatorluğu’na devretmişiz aldığımız yerleri.

1. Dünya Savaşı sonrasında, Avusturya- Macaristan İmparatorluğu’nun da çökmesiyle, Macaristan nihayet özgürlüğüne kavuşmuş. Peç’in geçmişinde böyle gamlı günleri var ama şehrin kültürel kaderi, tarihinden hep çok daha parlak olmuş. İlk üniversitesini 1367, ilk kütüphanesini 1774 yılında kurmuş. Bu gün 34 bin öğrencili, 10 fakülteli üniversitesi, sanatın tüm alanları kapsayan ve sürekli düzenlenen kültür etkinlikleriyle çağdaş ve hareketli bir şehir. Aynı zamanda, değişik etnik ve dini grupları hiç ayırım yapmadan kucaklamasıyla da ünlü. Çünkü çok işgal görmüş. Peç’de Macarların yanı sıra Şvaplar, Sırplar, Hırvatlar, Müslüman Boşnaklar ve Yahudiler yanyana ahenk içinde yaşayabiliyor. Yahudi veya Müslüman çocukların devam ettiği okulların önünde onları muhtemel saldırılara karşı korumak üzere bekleyen polis araçları olmadığı gibi, değişik inançlara sahip dini ibadet yerlerini de yüksek duvarlarla korumaya almaya gerek görmüyorlar. Çünkü kimse ötekinin inancına karşı husumet beslemiyor. İnsanlar huzurlu, mutlu ve özgür, bu şehirde.

İNANÇLARI BULUŞTURAN SZCEHENYI MEYDANI

Bizim Taksim Meydanı’mıza tekabül eden Szcehenyi Meydanı’ndaki Gazi Kasım Paşa Camii’nin damında İslamı sembolize eden yarım ayın üzerinde bir haç var, tam önünde de 1713’de yaptırılan Holy Trinity Meryem Ana heykeli. Meydanın bir başka köşesinde Macarları Türkler’in boyunduruğundan kurtaran milli kahramanları Janos Hunyadi’nin koskocaman bir heykelini dikmişler. Ama daracık sokakları ve cumbalı minik evleriyle Peç’in en romantik mahallesi olan Tetye’nin adının, Türklerin burada tekke olarak kullandıkları bir mekandan geldiğini de inkar etmiyorlar, tıpkı 16. Yüzyılın sonlarında, “aziz” olarak kabul ettikleri Baba İdris adlı Osmanlı âliminin türbesini hâlâ korudukları ve anısını saygıyla yâdettikleri gibi.

Peç’in sokakları ve meydanları kahvehanelerle, barlarla, lokantalarla dolu. Sokaklarda müzik yapan öğrenci grupları dolaşıyor. Özellikle hafta sonları bir üniversite şehri olduğu için, yollar eğlenen gençlerle dolup taşıyor. İstanbul’da nasıl adım başına bir banka varsa, Peç’de de adım başına bir kitapçıya rastlamak mümkün. Kitapçı bolluğu kültür eşikleri hakkında bir fikir verebiliyor. Marka satan dükkanlara hemen hemen hiç rastlanmıyor ama sokak satıcılarının kişisel ürünlerini sergiledikleri pazar yerleri çok revaçta. Macarların uzun süren Sovyet rejiminin etkisinden kurtulmaları belli ki bir zaman alacak, servis sektörü hâlâ çok yavaş işliyor. Bırakın bir yemeğin bir bardak içkinin dahi gelmesi için en az 15 dakika beklemek zorunda kalıyorsunuz. Sabırsız Türkler için dayanılması zor bir durum. Ayrıca Macarlar bizlere göre çok sakin ve mesafeli. Gençlerin doldurduğu kafeteryalarda dahi bağıra çağıra konuşan ya da kahkahayla gülen kimseye rastlamadık.

UNVANI HAK EDİYORLAR Macarlara eğlenmek, gülmek, alışveriş etmek ve hızlı servis vermek adına pek çok şey öğretebiliriz ama onlardan öğreneceğimiz çok önemli bir şey var. Onu da bir örnekle anlatmaya çalışayım: 2000’de UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne giren bir Necropolisleri var. 3’üncü yüzyıla ait bu çok katlı Hristiyan mezarlığını ilk kez 1780’de bulmuşlar. Erken devir freskolarını da ihtiva eden mezarlığın kazıları hâlâ sürüyor. Dönem eserlerinin bulunduğu bu mekan ilginç bir geçişle bizi bu günün eserlerinin sergilendiği bir başka mekana çıkarıyor. Ve işte o alanda bir heykel var ki, belki de tüm dünya halklarının etrafında dolaşıp ibret alması gerek! Yakında Vatikan’a taşınacak olan heykele bir yönünden baktığınız da Yahudi yıldızını, diğer yönünden baktığınızda Hristiyanlığın sembolü haçı, bir başka yönden baktığınızda ise İslamı sembolize eden ay yıldızı görüyorsunuz.

Sanatçı, üç semavi dinin sembolünü dahiyane bir uygulamayla bir bütün haline getirmiş. İşte Macar’ların en önemli özelliği bu bence, dinleri, görüşleri, fikirleri bir araya getirip bütünleştirebilme becerileri. Farklılıklardan çatışma değil, bütünleşme yaratabilmeleri. 6 bin yıllık geçmişlerini, tarihin akışı içinde uğradıkları işgalleri, ezaları filozoflara has bir bakış açısıyla, zerre kadar husumet duygusu barındırmadan değerlendirebilmeleri. 6 bin yıllık geçmişi olan bir şehrin birikimini ruhlarına sindirebilmiş insanların yaşadığı Peç, bir Dünya Kültür Başkenti olmayı hak etmiyor mu sizce? Ben kendi hesabıma bu ünvanı onlara helal ettim, gitti!

Peç’te ikinci Türk istilası Peç sakinleri, 20 – 23 Mayıs’ta bir kez daha Türklerin istilasına uğradı. Bu sefer bin atlıyla değil, iki yazar, birer besteci, soprano, neyzen ve dansçıyla gittik. Yazarlardan söz edişim sadece Perihan Mağden’le iki ayrı okulda ve Belediye Salonunda yaptığımız okumalar yok sayılamayacağından. Yoksa ne okursak okuyalım, muhteşem bir konser ve dans gösterisi dururken, bizim okumalar ne yazar! Beslediği Mevlana-Simyacı senfonik şiiriyle ve piyanosuyla Tuluğ Tırpan, neyiyle Burcu Karadağ, sesiyle Sertap Erener ve dansıyla Su Güneş Mıhladız, Macarları resmen büyüledi, esir aldı, gönüllerinde taht kurdu. Bu konsere katılan Peçliler, bundan böyle Türkleri, Burcu’nun ruhlarına üflediği neyle, Sertap’ın Mevlana’nın, Yunus’un, Abdülkadir Meragi’nin mısralarını seslendirdiği kristal sesiyle, Tuluğ’un bestesiyle hatırlayacak. 45 dakika boyunca, üst üste giydiği tennureleriyle hiç duraksamadan dönerek, egosundan arınıp, yeniden doğmayı sembolize eden Su Güneş’i ise hiç unutmayacak. Keşke tüm ülkeleri fethe hep aynı ekiple çıksak! Hiç elimiz boş dönmezdik!

Boynumuzda bardakla köyü gezdik Perihan Mağden’le üç gün boyunca, Goethe Enstitüsü’nün Yollarda projesinin kapsamında üzerimize düşenleri hiç itiraz etmeden yerine getirdik, okumalarımızı yaptık, soruları yanıtladık, video çekimleri yaptık. Pazar günü organizatörler ekibi ödüllendirmek için yakınlarda bir köydeki şarap festivaline götürdü. Akdeniz iklimini andıran güneşli bölgenin zengin toprağında yetişen üzümlerden çok güzel beyaz şarap üretiliyormuş. Hem 630 hektarlık bağlarda yetişen Chardonnay ve Cirfandli şaplarından tadacağız, hem de Villany bölgesinin kırmızılarını. Köyün girişinde boynumuza birer şarap bardağı astılar, elimize şarap kuponlarımızı ve değerlendirme karnelerimizi tutuşturdular. 14 değişik şarap evinin şarabından tadıp, şaraplara not vereceğiz.

Saat 16.00’da aracımız bizi bıraktığı noktadan alacak. Goethe Enstitüsü’nden çifte Claudia’larla önümüze çıkan ilk eve daldık. Dördüncü evden sonrası pek net değil ama galiba Claudialardan birini arı soktu, ben yerden çamur alıp yanağına yapıştırdım. Perihan çiğnenmiş ekmek uygulamasını sağlık verdi. Son hatırladığım, ani bastıran yağmurun altında araç beklerken sırılsıklam olmamızdı. Akşam konserde Viyana Orkestrası Tuluğ’un eserini yorumlarken gözümden durmadan akan yaşları, tattığım şaraplara yorduğum oldu ama yanımda oturan Alman çiftle arkamda oturan Macarlar da en az benim kadar heyecanlıydı. Sanatın ve şarabın iyisi sınır filan tanımıyor arkadaşlar. Bizde ikisi de var ama her ikisini de dünyaya kendimizi tanıtmak için kullanmasını bir türlü öğrenemiyoruz.

2010-09-27
Ayşe KULİN – Hürriyet

Macaristan’dan öğrencilerin Balıkesir gezisi

1340199232_ba2Estonya, Romanya ve Macaristan’dan gelen öğrenciler, Balıkesir’in Havran Belediye Başkanı Hasan Lofçalıoğlu’nu makamında ziyaret ederek, küresel ısınma için resim yarışması düzenleyeceklerini belirttiler. Estonya, Romanya ve Macaristan’dan gelen öğrenciler, Balıkesir’in Havran Belediye Başkanı Hasan Lofçalıoğlu’nu makamında ziyaret ederek, küresel ısınma için resim yarışması düzenleyeceklerini belirttiler. Küresel ısınma konusunda Türk Milletini uyarmak dostluk, arkadaşlık ve dayanışma duygularını pekiştirmek amacıyla Havran’a geldiklerini söyleyen Avrupalı öğrenciler, Küresel Isınma’ konulu ödüllü resim yarışması düzenleyeceklerini söylediler. Havran Kaymakamlığı ve Havran Belediyesi’nin misafiri olarak Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu binasında misafir edilen öğrenciler, rehberleri öncülüğünde Havran ı inceleyip tanımaya çalışıyorlar. Öğrencilerin, 11 Ağustos 2009 Salı günü Saat 20.00 de küresel ısınma ile ilgili resim yarışması ve toplantı yapacakları öğrenildi.

Macaristan’dan öğrencilerin Maraş gezisi

6501Afşin Eshab-ı Kehf Külliyesi Macaristan, Finlandiya ve Slovakya’dan gelen yaklaşık 80 öğrenciyi ağırladı. Kahramanmaraş Süleyman Demirel Fen Lisesi tarafından hazırlanan Avrupa Birliği Enerji Maksimizasyonu Projesi kapsamında İlçemize gelen Macaristan, Finlandiya ve Slovakyalı öğrenciler Afşin Eshab-ı Kehf Külliyesini ziyaret etti. Macaristan dan 3 öğretmen 7 öğrenci, Slovakya’dan 4 öğretmen 9 öğrenci, Finlandiya’dan 2 öğretmen 11 öğrenci toplam 9 öğretmen 27 öğrenciden oluşan proje ekibi İMKB Kahramanmaraş Süleyman Demirel Fen Lisesi tarafından Afşin’e gezi düzenlendi. Öğrenciler ilk olarak Kahramanmaraş’ın tarihi ve kültürel yönden öneme sahip olan Afşin Eshabı- Kehf Külliyesi’ni ziyaret etti. Ziyarette öğrencilere tercümanlar tarafından külliyenin tarihi anlatıldı. Gezinin amacını anlatan Fen Lisesi Müdürü Fehmi Paksoy, şunları söyledi: ”Avrupa Birliği Proje kapsamında 3 ülkeyle enerji verimliliği ve en az enerji harcayarak çok verimli hale getire biliriz diye bir proje hazırladık. Bu proje kapsamında şuanda Macaristan, Finlandiya ve Slovakya’dan öğrencilerimiz geldi.

Asıl projenin en önemli amacı öğrencilerin birbirlerini ve kültürlerini tanımalarını sağlamak. Ülkemizi tanıtmak. Projenin ortak dili İngilizce misafir öğrenciler aileler tarafından misafir ediliyorlar. Bir hafta boyunca şehrimizi her yönüyle, tanıtılacak proje çalışmalarını 2 yıl sürecek. Ülkeler birbirlerine karşılıklı olarak gidip gelecek. Proje çalışmalarının dışında misafirler İlimizin tarihi, kültürel ve turistik mekânları gezdirilerek tanıtım yapılmakta. Ayrıca yöresel halk oyunlarımıza iştirak edip öğrencilerimizle kaynaşan konuk ekiplerin sevinçleri ve ilgileri görülmeyi değerdi.” Bu arada, Afşin Eshab-ı Kehf Külliyesi’ne gelen kız öğrenciler saclarını kapayarak külliye içerisinde dolaştılar. Öğrencilere buradan çok etkilendiklerini belirterek, ”Biz Türkiye’ye gelmeden önce ülke hakkında bilgi edindik. Buradaki kadınlarında bu tür yerlerde inançları gereği saçlarını kapatıyorlar. Bizde bu yüzden saçlarımızı üzerimizde bulunan ceketlerle kapadık” diye konuştular.

A méz lehetett az első édesség a világon

Az ember és a méhek kapcsolatára utaló legrégebbi, majdnem 9 ezer éves nyomot a mai Törökország területén találták.

Majdnem 9 ezer éve méhészkedik az ember – erre ősi európai, közel-keleti és észak-afrikai edénycserepeken talált méhviasznyomokból következtettek a régészek.

Orvosság és élelem

A történelem előtti népek talán háziasították a vadméheket vagy orvosságnak és élelemnek gyűjtötték a mézet és a viaszt – tudósított a BBC hírportálja. Richard Evershed, a Bristoli Egyetem tudósa, a kutatás egyik vezetője elmondta: az ember és a méh kapcsolatának legkorábbi bizonyítékát tárták fel.

Barlangrajzokon is ábrázolták

A méhek méze az emberi kultúra részét képezte évszázadokon át, méhsejtek, méhrajok és mézgyűjtés már a barlangrajzokon is látható. Arról azonban alig volt közvetlen bizonyíték, hogy mikor és hol kezdett az ember a rovaroktól mézet és viaszt gyűjteni. Tudósok egy nemzetközi csoportja több mint hatezer cserépedényt vizsgált meg, hogy feltérképezze a méhészkedés kezdeteit az utolsó jégkorszak végét követően, mintegy tízezer évvel ezelőtt. A vadászó-gyűjtögető életmódról ekkor kezdett az ember áttérni az első növények termesztésére, állatok tartására.

Törökországban bukkantak a leletekre

Az ember és a méhek kapcsolatára utaló legrégebbi, majdnem 9 ezer éves nyomot a mai Törökország területén találták.

Méhekről, méhkasokról már barlangrajzok is készültek, eddig azonban nem tudtuk, pontosan milyen korán kezdtünk méhészkedni.

Folytatás >>>

Forrás: karpatinfo.net

4112 éves a világ legidősebb tiszafája

A törökországi Zonguldakban található a világ legidősebb tiszafája. Bebizonyosodott, hogy a Zonguldak tartományban fekvő Alaplı kerület Gümeli nevű városában található közönséges tiszafa (Taxus Baccata) 4112 éves. Ezzel a bronzkorban kihajtott, ma már lenyűgöző műemlékfa a világ ötödik legidősebb fájaként került be a szakirodalomba.

Forrás: Arkeoloji Dünyası

Szebényi Melinda – Türkinfo

Tulipánfesztivál 2018

2006 óta minden év áprilisában Isztambul több millió tulipánt ültet a város parkjaiba, sugárútjaira és a körforgalmakba.

Ennek apropóján tartják minden évben április 3–30. között a Nemzetközi Tulipánfesztivált, ahová a világ minden tájáról érkeznek látogatók, hogy ebben a csodás látványban gyönyörködjenek.

A legtöbb tulipánt minden évben az Emirgan parkban, a tulipánfesztivál központi helyszínén ültetik el. Az Emirgan park Isztambul legnagyobb parkja, számos tulipánágyással. A Sariyer kerületben található a Boszporusz közelében, nem messze a második Boszporusz-hídtól.

A város turisták által leginkább látogatott terén, a Szultanahmet téren a török virágkertészek idén már 4. alkalommal készítették el a világ legnagyobb tulipánszőnyegét. A szőnyeg mintázata minden évben változik, az ideit április 14-e óta lehet megcsodálni. A szőnyeget 565 ezer tulipánból készítették el, a teljes területe 1734 m2.

A másik hely, ahol szintén csodás tulipánokat láthatunk, a Taksim tér, amely a város központjában található, Isztambul bevásárló utcájának, az İstiklal sugárútnak a közelében. Aki áprilisban utazik Isztambulba, igazán felejthetetlen élményben lesz része.

A tulipán egyike Isztambul szimbólumainak. A növény Iránból érkezett a városba évszázadokkal ezelőtt. Az ún. Tulipán-korszak idején a ritka tulipánfajtákat elképesztő összegekért árulták.

A tulipán Isztambulból jutott el Európába, így Hollandiába is, ahol a tulipánimádat hamar megcsapolta a hollandok bankszámláit.

Az isztambuli tulipánfesztivál nem csak a tulipánokról szól. Más növényeket is ültetnek a tulipánok mellé, így alkotva különleges kontrasztot és formákat, amelyek szintén lenyűgöző látványt nyújtanak.

Az idei fesztiválra több mint 30 millió tulipánt ültettek ki, a legszebbeket az alábbi helyeken lehet megcsodálni: Gülhane,  Göztepe, Zeytinburnu, Emirgan, Yıldız, Beykoz, Fethi Paşa, Çamlıca, Gözdağı-Pendik, Hidiv-Çubuklu Groves, és a Szultanahmet tér.

A tulipánfesztivál idején számos kulturális programmal várják a városba érkezőket. Az Emirgan és a Göztepe parkokban minden nap 10 és este 7 óra között élő zene, festőművészek, a márványozás mesterei és üvegfújók szórakoztatják a vendégeket. Ezen kívül festmény-, szobor- és fotókiállításokat is meg lehet nézni. A különleges tulipánok és a tulipánok ihlette alkotások megvásárolhatók. A látogatók pedig részt vehetnek egy fotópályázaton, amelynek eredményeképpen a fesztivál 50 legszebb tulipánját választják ki.

Forrás: mymerhaba.com és worldloveflowers.com

Kollár Kata – Türkinfo

Békét akart a kurdokkal, csecsemőjével együtt bebörtönöztek egy török tanárnőt

Gyomorforgató példát mutattak a török hatóságok az illiberális demokrácia működéséből: terrorista propaganda vádjával csecsemőjével együtt börtönbe vetettek egy tanárnőt. Az asszonynak és gyermekének a nő egy két évvel ezelőtti tévészereplése miatt kell börtönbe menni, a műsorban a békéért emelt szót az ország délkeleti felében zajló kurd konfliktussal összefüggésben.

A török kormánnyal kritikus BirGün lapot idézve az MTI azt írja, hogy a főként kurdok lakta délkelet-törökországi Diyarbakirból származó tanárnőt gyermekével együtt a városi börtönbe szállították.

Az asszony 2016 januárjában telefonált be egy népszerű televíziós műsorba, és azonnal a kurd konfliktusra terelte a szót, ami szerinte Nyugaton alig kap médiafigyelmet. Ez akkor történt, amikor a török hadsereg nagyszabású műveletet hajtott végre az 1984 óta fegyveres felkelést folytató, terrorszervezetnek minősített Kurdisztáni Munkáspárttal (PKK) szemben.

Tavaly a tanárnőt 15 hónapos szabadságvesztésre ítélték terrorpropaganda miatt, de a büntetés letöltésének megkezdését – tekintettel az újszülött csecsemőre – elhalasztották. Az ügyben eljáró bíróság azonban az újabb halasztást elutasította.

A tanárnő a televíziós műsorban egyebek között azt hangsúlyozta: “Ne hallgassanak. Ne hagyjanak embereket meghalni. Ne hagyjanak gyermekeket meghalni. Ne hagyjanak nőket meghalni.”

Két és fél év fegyverszünet után 2015 júliusában újultak ki a harcok a lázadók és a biztonsági erők között, majd Ankara átfogó offenzívát indított a PKK ellen. Azóta legkevesebb 300 civil, a biztonsági erők mintegy 800 tagja és több mint 10 ezer lázadó halt meg az összecsapásokban. A török biztonsági erők és a PKK között lassan 34 éve tartó konfliktus már mintegy 50 ezer emberéletet követelt, írja az MTI.

Forrás: index.hu

Kép: emlaknews.com.tr

Budapeşte’den sıra dışı bir pazaryeri cümbüşü

Birazdan Peşte’nin Merkez Pazar Yeri’ni anlatacağım.

Baştan belirteyim: Zerzavatı az bir pazar yeri yazısı olacak!

Belki “1984 yılında Margaret Thatcher’in buraya gelip salam yediği” gibi şeyleri yazabilirim. Henüz kestiremiyorum.

Fakat 1897 yılında mimar Pecz Samu tarafından Eyfel’in o yıllarda pek moda olan mimari çizimlerine öykünerek yapıldığını…

Ya da Özgürlük Köprüsü’nün ayağının dibinde konumlandığını…

Ya da  ne bileyim… mesela…çatısının seramik kaplı (seramik de değil aslında pirogranit) olduğunu…

Bunların da Zsolnay fabrikasında üretildiğini falan yazmayacağım. Benzeri bilgilerin en tafsilatlısı en alası bir tık uzaklıkta, Vikipedi’de.

Peki nelerden bahsedeceğim? Hemen söylüyorum:  canımın istediğinden! Açlıktan yanan mideme kahvaltı sözü vermiştim. Mesela bundan bahsedebilirim: Midem ve ben arada bir konuşuruz. Sorarım: “Canın ne istiyor?” diye.

Bu sabah da öyle oldu. Patatesli börek istiyormuş ama sıcak sıcak olacakmış…

Ayağıma üşenmem giderim. Sorun şu ki;  patatesli sadece Perşembe ve Cuma günleri çıkıyor… Cep telefonu takvimi patatesli için uygunluğu tasdikledi. Tamam gidiyoruz…

Her şey aynen böyle, “açlık belasına” başladı:

Merkez Pazar’a girdiğimde camlardan süzülen uhrevi ışık her yeri kaplamıştı.

Kutsanmış alışveriş kalabalığı deviniyordu. Bazıları durmuş ortalık yerde kurulu sergiye bakıyordu. Fotoğraf sergisinin fotoğrafını çekenler: yüzleri gözükmüyor ama Japonlar!

Çünkü; Japonlar her yere vizörlerin arkasından bakan minik adamlardır.

Gurlama! Japonlarla uğraşmayı bırakıyorum. Patatesliye ilerliyorum. Tamam.

Kahvaltıda sıcak patatesli börek candır…

Macarcası Rétes. Almanlar Strudel diyor. Ben, börek. İnce bir hamur. İçine konulan harcı çeşitli. Meyve, peynir, haşhaş, patates hatta lahana bile olabiliyor. Börekçi pazarın girişinde. Orta yolda ilerlerken sol kolda;  B-II numaralı köşe dükkan.

Usta hemen oracıkta hamuru hazırlıyor. Tezgahtakiler o yüzden hep sıcak. Satıcı kız şimdi “bliblibli..” birşeyler soracak,” burada mı yiyeceksiniz?” bâbından.

Götürecekse kese kağıdına koyup verecek. Müşteri orada yemeyi tercih ediyorsa kağıttan bir tabağa koyacak.

Esasen börek büfesinin hemen önündeki yıllanmış mermer tezgahta yemeyi isterim. Ama bu defa kese kağıdında olsun. Amaç ortalık yerdeki o sergiye dönmek olunca….

Kuru kuruya olmaz tabii… B-I deki kahveciden de yanına bir “My Lady” alayım.

Şekersiz, bol kremalı Capuccino. Budapeşte’deki en ucuz, en güzel kahve. 1 taşla 2 kuş:  Hem midem, hem ruhum  doysun.

 

 

Diorama sergisi ile kültürleneyim biraz

Kameralı, minik adamlara gözümle kahvemi işaret edip “sorry” diyerek ilerliyorum. Ansızın yok oldular.

Döke saça börek yiyip kahve höpürdeterek sergi gezmenin önündeki Japon engeli üç sorry ile halloldu. Kimse üstüne kahve dökülsün istemez, tabii.

Diorama sanatçısı Péter Csákvári’nin işleri çok güzel. “Diorama” nedir, yazalım hemen: Gerçek ve kurgu bir olayın, anın veya hikayenin ışık oyunlarının da yardımıyla üç boyutlu olarak modellenmesi. Her tanım gibi pek bir şey ifade etmiyor. Direkt fotoğrafları anlatayım daha iyi.

Sanatçı, bir fotoğrafta minicik adamları, hayvanları dev bir sardalya konservesi içinde yüzdürmüş.

Önümdeki bir başka fotoğrafta; sünger, çatal, bulaşık tası arasında detarjanlı suda giden bir kayık var. Şapkalı adam asılmış küreklere, kadın da karşısında… oh sefaya bak. Sanırsın Kalamış’talar. Şarkıları da benden olsun: “Bir tatlı huzur almaya geeeldik bulaşık suyundaaan, ah bulaşık suyundan!”.

Péter Csákvári aslında aşçıymış. Kurguladığı bu fotoğrafları hep Pazar yerinde sergilemeyi hayal etmiş, sanatı sosislerin sebzelerin aromaları arasında sergilensin istemiş. Sanatçı aşçı, konu yiyecek-içecek olunca, sergi mekana yakışmış. Ben de bir gün geç gelsem göremeyecekmişim, son anda yakalamışım. (Budapeşte Bahar Festivali kapsamındaki diorama sergisi Rákóczi meydanındaki II numaralı Pazar yerinde 30 Nisan’a kadar görülebilir. )

Mantar kontrol noktası

Pazarda saat 08-17.00 arasında mantar kontrolü yapılıyor. Şapkalı şapkasız, benekli beneksiz, güzelliğini zehrinden alanı, hepsi burada yenilebilir ve yenilemez diye ayrılıyor. Her pazar yerinde var, bir çeşit kamu hizmeti, bedavaya… Mantar kontrol noktaları hayranlık uyandırıyor bende. Bu tuhaf hayranlık duygumun temeli  genç bir gazeteciyken yaptığım bir mantar haberine dayanıyor…

Yıllar evveldi… Şişli Etfal’e mantar vak’ası bulmaya  gitmiştim.

Görevli ; “4. Kat, Falan ailesinden 8 kişi… İntaniyede, Filan’lardan beşi var: Ana,baba,üç amca. Bebek ayrı yerde…” diyerek saymaya başlamıştı.

Uzman doktorla görüştüğümde ise; mantar zehirlenmesinden kurtulmanın neredeyse imkansız olduğunu, sonbaharda fakir ailelerin protein alabilmek umuduyla mantar toplayıp handiyse topluca imha olduklarını öğrenmiştim.

Çoluk, çocuk mantardan ölüyorlardı. Her sonbaharda.

Aradan otuz yıl geçti. Vaziyet aynı. Velhasıl mantar kontrolü mühim mesele.

Savruk savruk dolaşıyorken Mantar Kontrol Noktası karşıma çıkınca durdum. “Lütfen sadece bir defa basın ve bekleyin” yazısını okuyunca da tereddütsüz zile bastım. Aklımdan geçti ama kaçmadım, bekledim. Saçları rastalı biri geldi, anahtarla kapıyı açtı. “Sizi çağıran bendim” dedim. Rastalı suratını sallandırdı. Devam ettim:

–  Bir mantarım bile yok, anlıyor musun?

Rastalı gülümsedi. Sezen Aksu’dan, minik serçeliğinden, mantarının olmayışına değil kedisinin olmayışına üzüldüğünden ve daha hatırlayamadığım bir dolu şeyden bahsettim. O da bana rastaların nasıl yapıldığını, adının Attila’nın babasından geldiğini, toprakaltı mantarlarını anlattı. Mantarlar hakkında şimdi hiç biri aklımda olmayan bir sürü bilgi verdi. Bendegúz Nagy, Ziraat fakültesi’nde mantar işinin ilmini almış. Mantar bilirkişisi olmuş. Peşte’nin ilk mantar dükkânı Triffla’nın sahibiymiş. Yeri Merkez Pazarın giriş katında. Dükkândaki bütün mantar çeşitlerini gösterdi. En sonunda da en nadide trüf mantarından bir adet Kara Elmas’ı kese kağıdına koyarak zarifçe bana uzattı: ve şöyle dedi:

“Artık bir adet mantarım bile yok diyemezsin!”

Bodrum kattaki Hungarikum sokağı

Elimde kese kağıdı. İçinde Bendegúz’un hediyesi. Kara Elmas’ımı sallaya sallaya  dolaşmaya devam ettim. Daha önce defalarca gördüğüm için ve Bendegúz’la yeterince mantar sohbeti yaptığımızdan olsa gerek daimi mantar sergisine bu defa  yüz vermedim. Doğrudan bodrum kat merdivenlerine yöneldim. En üst kattaki örtü pırtı ve karın doyurma  bölümlerinde turistler ışığa çekilen pervaneler gibi dolanıyor. Benim için sessiz, sakin bodrum kat daha makbul. Üstelik bodrumda Hungarikumlar var…

Kısaca “kültürel miras” diyebileceğim Hungarikumlar sekiz ayrı kategoride toplanmış. Macaristan’ı Macaristan yapan, akla hayale gelebilecek/gelemeyecek Macarlara özgü herşey. Gıdadan tasarıma değin uzanabilen farklı alanlardaki pek çok özel değer. Türkinfo sayfalarında hungarikumlara ait ayrıntılı bilgi bulmak mümkün. Konu ile ilgili internetteki en doğru ve en detaylı Türkçe kaynağın türkinfo sayfalarında olduğunu söyleyeyim. Araya aldığımız reklamdan sonra devam…

Bodrum katta silindir şeklindeki vitrinlerde hungarikumlar sergileniyor. Fondaki; balık, turşu, av eti, sepet hatta tencere satıcılarını izlemek de müessese ikramı… Büyük bir süper marketle, Macaristan’daki şarapçılık bölgelerini ve üzüm türlerini tanıtan daimi bir sergi yine bu katta yer alanlar arasında.

Bütün Hungarikum vitrinlerini dolaşıyorum: Makó sarımsağı- Kışlık salam (Pick ve Herz marka)- Csaba ve Gyula sucuğu- Zsolnay porselenleri- Kalocsa nakışları- Tokaj şarabı-  Pálinka (meyve rakısı)- Unicum (likör)- Tihany lavantası-  Akasya balı- Acı tatlı kırmızı biber- Rubik küpü- Kaz ciğeri- Szikvíz (soda)- Béres csepp (bağışıklık sistemini güçlendirici damla) ve gömböc.

Favori hungarikumum; gömböc

Ben bu garip cismi daha önce Budapeşte’nin Corvin mahallesinde görmüştüm. Geçen 2017 Aralık ayında. Dünyanın en büyük gömböc heykelinin Corvin’e dikileceğini duyunca merak edip gitmiştim. O günden beri ilgi alanımdadır.

Budapeşte teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi’nden iki bilim insanı;  Várkonyi Péter ve Domokos Gábor, 2007 yılında bulmuş.

Gömböc: Konveks (dışbükey), homojen, üç boyutlu, çokgen bir cisim. İki denge pozisyonu var; biri sabit, diğeri sabit olmayan… Yuvarlanıyor, oraya buraya gidiyor, sonunda hep aynı noktada dengesini bulup duruyor. Doğada var. Kaplumbağalar bu esasa göre dizayn edilmiş, ters dönseler bile kendilerini düzeltip eski hallerine dönebiliyorlar. Yine Mars’daki çakıl taşlarının şekil analizi üç boyutlu gömböc nesnelerinin yatay bir yüzeyde statik ve statik olmayan iki denge noktası sayesinde şeklin kendisini düzelteceğini belirten buluşa dayanıyor…

Aluminyum, bronz, porselen, plexiglassdan yapılmış gömböcler var. Materyaline, büyüklüğüne göre 250-600 Euro arasında satılıyorlar. Pahalı.

“Bir gömböcüm bile yok” diye ayaklanan içimdeki küçük serçeyi, bu kez; “Bak-yuvarla-dursun sonra yine bak yuvarla dursun. E-e? “ diyerek  derhal susturuyorum.

Goethe’nin prizması ve renk öğretisi ve yumurta

Hungarikum sokağı bitiminde ana rahmi gibi bir odacık. Sessiz, sakin, korunaklı. Sanki benim için konulmuş boş bir bank, derhal yayıldım. Yorulmuşum. Önümde camdan yatay bir prizma uzanıyor. Arkasındaki pencereden ışık geliyor. Prizmanın önündeki duvarda sürekli renk değiştiren dev bir yumurta var. Yumurtayla epey bir eğleştikten sonra nihayet fark ettim ki; Fotograf sanatçısı Szèlenyi Károly’un düzenlemesini yaptığı “Renkler Meydanı”ndaymışım. İlginç ötesi.  Ortalık yerdeki prizma Johann Wolfgang von Goethe’nin 1810 yılında yazdığı Renk Öğretisi (zur Farbenlehre) kitabından bir uygulama.

Odanın duvarları; “ışık ve renk konusuna Newton ile Goethe’nin yaklaşımları”, “ müzik ve renk ilişkisi “gibi hususlarda açıklamalarla dolu. Konu fizikçilerin olduğu kadar sanatçıların da ilgisini çekiyor. Newton, kırmızı do, turuncu re, sarı mi majör diyor… R.Korsakof günışığı do majör derken, Beethoven si minörün siyah rengi temsil ettiğini savunuyor. Bir duyuyu başka bir duyu ile algılama. Görülen renkler bu kafalarda duyulan seslere dönüşüyor; müzik patlıyor, havai fişek gösterisi yapıyor, öyle mi?

Nazım Hikmet olayı daha da ileri götürmüş ;“sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin” diyerek. O, bir hissin görüntüsünü istiyor, duygunun duyulara çevrilmesini… Bu türlü düşüncelerle Renkler Meydanı’ndaki renk değiştiren dev yumurtaya ne kadar süreyle baktım bilmiyorum. Sonra korktuğumdan  hemhal olduğum düşüncelerden ansızın sıyrılıverdim :

“Sinestezik mi olacaksın?” dedim kendime,” Sanat – manat bir yere kadar… Herşeyin fazlası zarar…  Duyularda karışıklık durumuna girip kafayı kimyasallamış hale getirmek de var… Zaten saat altıya geliyor, kalk kızım! Pazar yerinin önünden canımı 47 numaralı tramvaya attım. Mor salamlar hâlâ arkamdan el sallıyorlardı…

 Sunahan Develioğlu-Türkinfo

Kurz: nem kampányolhatnak török politikusok Ausztriában

Nem engedélyezi az osztrák kormány, hogy török politikusok Ausztriában kampányoljanak a júniusi előrehozott törökországi választások előtt – közölte pénteken Sebastian Kurz osztrák kancellár.

“A török vezetés hosszú évek óta igyekszik felhasználni az Európában élő, török származású közösségeket” – mondta Kurz az ORF közszolgálati rádióban. “A török kampányrendezvények nem kívánatosak Ausztriában, és ezért a jövőben nem fogjuk ezeket engedélyezni” – tette hozzá.

Recep Tayyip Erdogan török elnök szerdán jelentette be, hogy az eredetileg tervezettnél több mint egy évvel korábban, június 24-én tartanak elnök- és parlamenti választást Törökországban a végrehajtó elnöki rendszer bevezetése érdekében.

A tervezett módosításról tartott tavalyi népszavazás előtt több török miniszter is kampányolt a nyugat-európai országokban élő török közösségek körében, elsősorban Hollandiában és Németországban. E két ország biztonsági okokból aztán betiltotta a török kampányrendezvényeket, ami igencsak felbőszítette Erdogant: a török elnök és néhány szövetségese odáig ment, hogy a náci rezsimhez hasonlította emiatt a német kormányt.

A török kampányolással kapcsolatban Ausztria ellenérzései sem új keletűek. Már az előző – szociáldemokrata – kancellár is kilátásba helyezte, hogy betiltják a török miniszterek kampánycélú megjelenéseit Ausztriában. Azóta törvény is született, amely nagyobb felhatalmazást ad a kormánynak arra, hogy betiltsa külföldiek politikai összejöveteleit az országban.

Ausztriában több százezer török vagy török származású ember él.

A Sebastian Kurz vezette konzervatív Osztrák Néppárt koalíciós partnere a radikális jobboldali, iszlámellenes Osztrák Szabadságpárt. Mindkét párt azon a véleményen van, hogy az Európai Uniónak véget kellene vetni a Törökországgal folytatott csatlakozási tárgyalásoknak.

Forrás: kitekinto.hu

A csoda folytatódik az Euroligában: döntőben a Sopron!

A magyar együttes a hazai pályán rendezett final fouron óriási lelkesedéssel kiharcolta a fináléba jutást a török Yakin Dogu Üniversite ellen aratott 68-65-ös győzelemmel.

A magyar bajnok 2-7-tel kezdett az újonc isztambuliak ellen, ám egy 11-0-s rohammal fordított, és a második negyedben álomjátékkal elhúzott 13 ponttal. A csaknem telt ház előtt felfűtött lelkiállapotban játszó hazaiaknál a spanyol Angela Salvadores és a csapatkapitány Fegyverneky Zsófia is szenzációsan játszott, nagyszünetben 40-30-ra ment a Sopron.

A harmadik negyed után is tíz pont volt a különbség, de aztán váratlanul visszaesett a Sopron játéka és a hajrában átvették a vezetést a törökök. A mérkőzés úgy ért véget, mint a filmekben: Jelena Milovanovic 1.2 másodperccel a vége előtt dobott hárompontosa döntött.

Magyar csapat először jutott be az Euroliga döntőjébe.

Forrás: 24.hu

Törökország graffitisei: nappal üzletemberek, éjjel lázadók – Nazlan Ertan írása

Nem egyszerű rávenni egy graffitist arra, hogy a vele készült beszélgetést rögzíteni lehessen. Még a nyugodt égei-tengeri Izmir városában sem, ahol egyébként a rendvédelmi szervek szemet hunynak a graffitisek tevékenysége felett. Miután ígéretet tettünk, hogy csak a művésznevét említjük, és nem készítünk róla fényképet, Nconen belement a találkozóba. Stílusosan a Duvar nevű kávézóban beszélgettünk, ami törökül annyit jelent, fal.

„Ismernek itt.” – mondta el az Al-Monitor olvasóinak, és kiderült, hogy a kávézó falait díszítő három fekete-fehér falfestmény az ő munkája. Az egyik Frida Kahlo mexikói művészt ábrázolja, a kép klasszikus stílusban készült, amely szöges ellentéte Nconan utcai karikatúráinak vagy az egymásra fröcskölt színekből készült alkotásainak. Nconan napközben a Dokuz Eylül Egyetem képzőművészeti karának a hallgatója, délután graffitiművészként megbízásokkal keres pénzt, éjjel pedig lázadó falfirkász. Egy évvel ezelőtt, amikor a országban rendkívüli állapotot vezettek be, festékkészlettel felszerelkezve a belvárosba indult két szlovák társával együtt, akik az RCLS, azaz Rascals (magyarul: Gazemberek) nevű csoport tagjai voltak. (A csoport tagjai szerte a világban vonat- és metrószerelvények kocsijaira fújnak falfirkákat, az ezekről készült videókat pedig „The Show Must Go On” címmel teszik közzé.) „Az egyiküket elkapta a rendőrség és kitoloncolták az országból, míg mi ketten el tudtunk menekülni. Azt éreztem, hogy élek!” – mesélte Nconen.

„Az igazi szenvedélyem az, amit éjszaka csinálok, de kell a pénz, hogy festéket vegyek. Ezért napközben muszáj dolgoznom.”

Nconen Izmir lepukkant részében, Esrefpasa kerületében született, ahol elmondása szerint a fiatalok – beleértve önmagát is – mindig is lázadók voltak. „Rap zenét hallgattam és megbotránkoztató képeket rajzoltam” – meséli elmélázva. A szülei nyelvtanfolyamra küldték Londonba, ahol látta a metróállomásokon felfújt graffitiket. Különösen a szegényebb városrészek falfirkái érintették meg. Amikor 2009-ben visszatért Törökországba, már tudta, hogy graffitis lesz.

Az első graffitikísérlete a rendőrségen végződött. „A szomszédok azt hitték, hogy politikai jelmondatokat akarunk fújni, ezért felnyomtak minket a rendőröknek.” – emlékszik vissza. „Azonnal bevittek. Amikor kiderült, hogy eszünk ágában sem volt politikai üzeneteket írni, még jobban bedühödtek. Az egyikük azt kérdezte: Mi a francért kellett egész éjjel veletek foglalkoznunk, ha még egy nyamvadt politikai szlogent sem akartatok felírni?”

Nconen kalandja a rendőrséggel eltörpül ahhoz képest, amit Tunç Dindaş, ismertebb nevén Turbo élt át mintegy 30 évvel ezelőtt: falfirkáiért egyéves börtönbüntetésre ítélték. A 46 éves férfit a törökországi graffitis világ atyjaként tartják számon, kiváltképp azóta, hogy 2005-ben ő volt az első graffitiművész, aki részt vett az Isztambul Biennálén, Törökország legnagyobb szabású művészeti rendezvényén.

„Egy [isztambuli] vasúti hídra fújtam éppen, amikor elkaptak. Ebben az időben a rendőrség kíméletlen volt azokkal szemben, akik bármilyen politikai jelmondatot próbáltak felírni.” – meséli Turbo. „Különösen a kommunista szlogenekre haraptak, és úgy látták, hogy a felfújt írás a kommunista párt nevéhez hasonlított. 5 évet kértek rám köztulajdon megrongálása és tiltott politikai párt propagandájának terjesztése miatt [akkoriban a kommunista párt tiltott volt Törökországban]. Szerencsére kiskorú voltam büntetlen előélettel, ezért a bíróság 1 év börtönbüntetésre ítélt, ami alól később óvadék ellenében felmentettek.

Mára Turbo túl híres lett ahhoz, hogy észrevétlen maradjon. Alkotásai mindenhol láthatók: galériákban, múzeumokban, videókban, valamint óriáscégek reklámjaiban, úgymint Törökország vezető telekommunikációs szolgáltatójánál, a Turkcellnél, vagy a Red Bull energiaitalokat gyártó cégnél. „A graffitisek világa nagyot változott azóta, hogy én elkezdtem.” – mondja. „Sok jó graffitis él az ország számos városában. Temérdek üzlet van már, ahol be lehet szerezni a festékeket. Az én időmben csak egyetlen fehér festék létezett, az a fajta, amelyet hűtők festésére használtak. Ma bárki megnézheti a munkáidat az interneten keresztül, a graffiti a falon túl is megosztható. Mint sok minden mást, a graffitit is nemzetközivé tették.”

Turbo szerint Berlinhez és Barcelonához hasonlóan Isztambul a graffiti művészeti ág fontos központja. A 15 milliós városban mindenfelé rengeteg izgalmas munka található, sokukat a helyi önkormányzatok finanszírozzák. Kadiköy önkormányzata annak érdekében, hogy a városrészt a polgári-bohém világ új központjává varázsolja Isztambul ázsiai oldalán, évente megszervezi a Muralistanbul nevű rendezvényt, a nemzetközi falfestményfesztiválra nem csak török, hanem külföldi művészek is érkeznek.

Az utcai művészet az arab tavasz ideje alatt csúcsosodott ki a Közel-Keleten, Törökországban ez a pillanat 2013-ban, a Gezi parki tüntetések idején érkezett el. Az elmúlt időszak legnagyobb volumenű tüntetéssorozatában százezrek vonultak utcára, hogy megakadályozzák egy park felszámolását Isztambulban. A brutális rendőrségi fellépés, a tüntetők ellen bevetett könnygáz, valamint a vízágyúk dacára a résztvevők számos kreatív módszert bevetve hónapokig folytatták a tüntetéssorozatot, amelynek fontos részét képezték a firkált jelmondatok és a fújt képek. Két alkotás a demonstráció nemzetközi szimbólumává vált: az egyik a piros ruhás nő falra fújt képe, ami egyébként Ceyda Sungurt ábrázolja, ő az a tüntető, akit a rendőrség paprikaspray-vel fújt le. A másik pedig az „Every day, I am chapulling”(jelentése magyarul: Minden nap lázadok.) szlogen, amellyel Recep Tayyip Erdoğan akkor még miniszterelnök szavaira utaltak, aki a tüntetőket rablóknak (törökül çapulcu) nevezte.

„Annyira izgatott lettem, amikor a tüntetések terjedni kezdtek Törökország-szerte, hogy felkaptam az összes festékspray-t, amit otthon találtam, és fényes nappal fújtam odakint” – emlékszik vissza Nconen a 2013 júliusi eseményekre. „Mindössze pár doboz festékem volt, így óriási betűkkel csak annyit írtam, hogy Izmir. A tüntetők megálltak a felirat mellett és elkezdték fotózni.”

Miután leírta az Izmir szót, azzal folytatta, hogy „Taksim tér mindenütt”, majd kiegészítette, hogy „Tayyip, tisztán iszod a rakid?” Ezzel a teapárti Erdoğannak szólt be, aki már akkoriban intenzív alkoholfogyasztás elleni kampányba fogott bele.

„Gezi fantasztikus lehetőség volt a török utcai művészeknek.” – tette hozzá Nconen. „A világ láthatta az alkotásainkat, és a török graffitiseken nagyot lendítettek az események.”

Forrás: Al-Monitor

Fordította: K. Tengeri Dalma – Türkinfo

Budapeşte’de ebola vakası

 

Uluslararası Sağlık Örgütü acil kaydıyla Budapeşte’ye ebola aşısı ve henüz deneme safhasında olan bir ilaç gönderdi.

Nisan ayı başlarında Budapeşte’de bir laboratuarda bir araştırma görevlisine bir kaza sonucu ebola virüsü bulaştı. Söz konusu kişi bir Budapeşte hastanesinde yedi gündür karantina altında tutuluyor.

Macar sağlık bakanlığı yetkilileri bir salgın ihtimalinin söz konusu olmadığını, hastaya acil tedavi uygulandığını açıkladılar.

Yetkililer WHO ve Macar sağlık bakanlığı arasında bağlantının sürekli olduğunu tüm gelişmeler hakkında Dünya Sağlık Örgütüne sürekli bilgi verildiğini açıkladılar.

Sağlık görevlisine virüsün hangi koşullar altında bulaştığı konusunda bir açıklama yapılmadı.

 

Macar asıllı milyarder Soros’un Açık Toplum Vakfı Macaristan’ı terk ediyor

Son dönemde Macaristan’da hükümetin hedefi haline gelen Macar asıllı Amerikalı milyarder George Soros’un Açık Toplum Vakfı bu ülkeyi terk etme kararı aldı.

Vakıf merkezini Berlin’e taşıyacak, ancak Berlin’deki merkez hazır olana kadar geçici olarak Viyana’dan bölge faaliyetlerine devam edecek.

1984 yılında Macaristan’da kurulan Açık Toplum Vakfı faaliyetleriyle Doğu Avrupa’daki dönüşümlerde önemli bir rol üstlenmişti.

Soros Vakfı’nın tarihi önemi neydi?

1985-1995 yılları arasında Soros Vakfı Macaristan’da aralarında şimdiki başbakan Viktor Orban’ın da bulunduğu 2100 Macar öğrenciye Batı Avrupa ve Amerikan üniversitelerinde eğitim yapabilmeleri için de burs vermişti.

O dönem vakıf Macaristan’daki tüm muhalif girişimleri desteklemiş, üniversitelerden kütüphanelere kadar çok sayıda kuruma büyük maddi yardımlarda bulunmuştu.

Macaristan’daki vakıf aynı zamanda bölge merkeziydi.

Eski Doğu Bloku ülkelerindeki Açık Toplum Vakıfları’ndaki faaliyetler Budapeşte’den koordine ediliyor. Macaristan’daki merkez, bölgedeki projelerin finansman merkezi olarak da işlev görüyordu.

George Soros’un 250 milyon dolarlık bağışıyla Budapeşte’de kurulan Orta Avrupa Üniversitesi de, her ne kadar taşınma niyetini henüz açıklamasa da Viyana’da bir kampüs inşa ettirmeye başladı.

2019 yılında faaliyete girmesi planlanan Vinaya Kampüsü Orta Avrupa Üniversitesi’nin kademeli olarak Budapeşte’yi terk etme planının bir parçası olarak görülüyor.

Soros Vakfı neden Macaristan’ı terk ediyor?

Soros bağlantılı vakıf ve kurumların Macaristan’ı terk etme kararlarının arkasında son dönemde Macaristan’da George Soros’a karşı sürdürülen kampanya yatıyor.

Hükümet tarafından Avrupa’da mülteci yanlısı politikaların fikir babası olarak tanıtılan Macar asıllı George Soros ve ona yakın kurumların çalışmaları hükümet tarafından organize edilen kampanyalarda Macar ulusal güvenliğini tehlikeye sokan faaliyetler olarak gösterildi.

Ardından da kısaca “Soros’u durdur” adı verilen yasa ile, Soros tarafından finanse edilen veya ona yakın görüşler doğrultusunda faaliyet gösteren sivil kuruluşları mali anlamda zor durumda bırakacak adımları atıldı.

Bu yasa, yurt dışından mali yardım alan dernek ve kurumların ve bu kurumların çalışanlarının özel olarak fişlenmesi ve bu yardımların % 25’inin özel bir vergi yasasıyla kesilmesi gibi uygulamalar da içeriyordu.

Viktor Orban: Listelerin yayımlanması doğru

Soros ile ilgili en son gelişme 8 Nisan seçimleri öncesinde iktidar yanlısı bir dergide “Soros’un paralı askerleri” başlığı altında 2 bin Macarın adının yayımlanması oldu.

Çoğunluğu üniversitelerde, medyada, sivil kuruluşlarda çalışan bu kişiler arasında çok önemli akademisyenler, hatta birinci Orban hükümetinin ekonomi bakanı da bulunuyor.

Yayınlanması ülkede çok tepki alan bu isim listesi yayınlama olayına başbakan Viktor Orban da 20 nisan sabahı Kossuth Rasyosu’ndaki konuşmasında da değindi.

Viktor Orban “Sorosçular listesi” için “Ben gazetecilerin bu faaliyetlerini destekliyorum. Herkesin görevi bu. Bu tür organizasyonları açığa çıkarmak lazım. Yabancılardan para almaya utanmıyorsunuz da, isminizin ortaya çıkmasından mı utanıyorsunuz” dedi.

bbc.com